Dagbesteding is voor mensen met een medische beperking en die volledig zijn afgekeurd om nog deel te nemen aan het arbeidsproces omdat ze door hun ziekte daartoe niet meer in staat een welkome alternatief om nog iets aan hun dag te hebben en zinvol bezig te zijn zoals bij Step U[ Zorg het geval.

Maar helaas zien we ook dagbesteding waar het geheel anders gaat en waar men eigenlijk een zinloze dagbesteding heeft. Zonder verder naam te noemen van de organisatie om weer een rechtszaak wegens laster of smaad te voorkomen gaan we hier het een en ander uitleggen wat er mis is bij een dagbesteding waar iedereen zo binnen kan wandelen zonder cliënt te zijn van deze zorgverlener die de dagbesteding aanbiedt. We kunnen uit eigen ervaring dit werkt voor geen meter en wel om de navolgende redenen: allereerst behoren mensen met een medische beperking niet te zitten tussen personen met zware psychische problematiek veelal voortkomende aan hun verslaving aan drugs. Ook behoren mensen met een medische beperking ons inziens niet te verblijven tussen de kansloze der maatschappij namelijk junks en daklozen in Rotterdam waarvan er overigens heel wat zijn. Want deze kansloze der maatschappij behoren thuis bij de Pauluskerk voor onderdak en niet bij een dagbesteding die bestemd is voor mensen met een medische beperking of handicap.

Maar met een opendeur beleid als zorginstelling roep je deze ellende over je zelf af en zadel wel je cliënten met een medische beperking of handicap op met het probleem waar de gemeente Rotterdam geen oplossing voor weet namelijk de kansloze van de maatschappij veroorzaakt door de verslavingsproblematiek. Nu is er wel de Pauluskerk en de NAS voor dit soort mensen om ze op te vangen maar vaak zijn ze door hun verslaving ook onhandelbaar en worden ze buiten de deur gezet aldaar om overlast te voorkomen. Met als gevolg dat die verslaafden en daklozen dan op zoek gaan naar een andere plek om rond te hangen en droog te zitten bij slecht weer. Em die hadden ze heel snel gevonden in die dagbesteding met vrije inloop waar men dan heen ging omdat er gratis koffie en thee werd geschonken en vaak ’s middags ook nog eens gratis meegegeten kon worden met de lunch bekostigd door die dagbesteding omdat die verslaafden en daklozen nu eenmaal geen cent hebben om aan hun reet mee te krabben. Wat natuurlijk al best raar is omdat de mensen die naar die dagbesteding kwamen met een indicatie voor dagbesteding vanuit de WMO wel gewoon voor hun lunch moesten betalen al was dat relatief maar zeer weinig wat men moest betalen. Maar waarom een junk of dakloze die in de meeste gevallen zelfs zijn of haar leven verknoeid heeft alles gratis daar en mensen die door een ongeval of ziekte moeten rond komen van een invaliditeitsuitkering die in de meeste gevallen geen vetpot is wel laten betalen voor hun lunch terwijl je als dagbesteding ook nog eens geld binnen harkt via de WMO doormiddel van hun indicatie terwijl je voor die junks en daklozen die zo vrij kunnen binnenlopen geen cent ontvangt. Beetje lastig en moeilijk uit te leggen lijkt ons.

Ook werkt het voor geen meter als je binnen een dagbesteding de activiteiten laat organiseren door de bezoekers niet door deskundige mensen vanuit de zorgorganisatie welke de dagactiviteiten aanbiedt. Dat hebben we in het verleden ook zelf diverse keren mogen ervaren in het verleden. Want dan zat je te wachten dat een activiteit ging beginnen en dan kreeg je vlak voor aanvang te horen dat het niet door ging omdat de gene die het zou organiseren zich niet lekker in zijn of haar vel voelde en dus op het laatste moment had afgezegd. ons inziens kan je dat als persoon die een activiteit organiseert niet maken naar de mensen die interesse hebben in die activiteit. En als zorgorganisatie moet je dat gewoon niet willen en ook niet toestaan en als je deze ellende al een paar keer hebt meegemaakt en dat mensen die tevergeefs zitten te wachten dan komen klagen zou je als zorgorganisatie allereerst moeten gaan zorgen dat je die activiteiten zelf organiseert met personeel vanuit de zorgorganisatie en het niet over laat aan een vrijwilliger een bezoeker of bezoekster van je dagbesteding.

Het vreemde was ook dat er door die zorgorganisatie met vrije inloop ook altijd werd gezegd als de vrijwilligers met een indicatie voor dagbesteding met een plan kwamen bij die zorgorganisatie we hebben weinig budget terwijl er wel maandelijks bakken vol geld binnen kwamen vanuit de WMO voor de dagbesteding van die mensen die als vrijwilliger iets wilden organiseren binnen die zorgorganisatie. Dan is de vraag die wij stellen wat is er dan met dat geld gebeurd en waar is dat dan heen gegaan als je zegt dat er geen budget is. Waarschijnlijk weten we daar het antwoord ook wel op namelijk daar worden de gratis lunchen voor die verslaafden en daklozen die vrij binnen lopen en gratis mee eten van betaald.

Ook werkt het niet dat het overgrote deel van de bezoekers van die dagbesteding totaal niet mee deed aan de activiteiten die wel doorgang hadden. En alleen maar als zombies voor zich uit zaten te staren. Dat werkt ons inziens ook niet en zorgt ook niet voor echte samenhorigheid binnen zo een dagbesteding. Want een dagbesteding is er naar ons inziens om zinvol bezig te zijn en niet om zinloos voor je uit te zitten staren wachtende tot het tijd is om weer naar huis te gaan. Maar we kunnen het mis hebben misschien.

Ongetwijfeld zullen na het lezen van dit artikel op onze pagina er wel weer personen zijn die zich beledigd voelen maar dan zegt Stepupzorgradio steek dan even hand in eigen boezem want we benoemen hier alleen maar de mis toestanden binnen een dagbesteding waar een ieder zo maar binnen kan lopen ook zonder indicatie voor dagbesteding.

Gelukkig bij Step Up Zorg kom je niet binnen bij de dagbesteding zonder een indicatie voor dagbesteding hetgeen dus ook zorgt dat we hier nooit en te nimmer met deze wantoestanden van verslaafden en daklozen tussen mensen met een medische beperking hebben. Daarbij is het ook zo datm binnen Stepupzorg mensen met een verslavingsproblematiek niet naar dagbesteding komen. En het allerbelangrijkste is dat alle activiteiten binnen Stepupzorg worden gedaan door mensen vanuit de organisatie zelf en niet door vrijwilligers. Met uitzondering van Stepupzorgradio dan waar het iets anders aan toe gaat mede daar wij ook in het weekend actief zijn. Daar is DJRuud de eindverantwoordelijke die weer alles in overleg moet doen met Bianca de eigenaresse van Step Up Zorg. Dus alles gaat in goed en onderling overleg en DJRuud betrekt daar ook de overige teamleden van Stepupzorgradio bij omdat hij zegt dat we een team vormen en hij dus niet alles alleen wil beslissen over zaken binnen het dagbestedingsproject inzake het radio gebeuren.