Ad Visser (Amsterdam, 28 april 1947) is een Nederlandse radio- en televisiepresentator, artiest, auteur, singer-songwriter en kunstenaar.
Blurp
In 1965 maakte Visser met zijn avant-garde poptrio Blurp opnamen voor de AVRO-televisie. Hij zong eigen Nederlandse teksten die door de AVRO-leiding te controversieel bevonden werden en het programma werd op het laatste moment niet uitgezonden. In 1967 bracht hij de single Iekk, I’m a freak uit (en Squafreckleman comes back op de B-kant) met de door hem als Adjéèf The Poet opgerichte avant-garde popformatie: Adjéèf the poet, his girl(s), his friend(s) & the rest of the world(s).
Van 1968 tot 1972 werkte Visser bij grammofoonplatenmaatschappij Polygram als manager van de Engelse record labels Island Records en Vertigo, het Amerikaanse Mercury en Nederlandse Philips label.
Hij studeerde marketing. Vanuit zijn motivatie en interesse in sociale marketing wordt hij naast zijn artistieke werkzaamheden van 1976 tot 1982 bestuurslid en campagneleider van SIRE: De Stichting Ideële Reclame.
Presentator, artiest, auteur, singer-songwriter, kunstenaar
Zijn eerste radioshow Superclean Dreammachine bij de AVRO op de publieke popzender Hilversum 3 wordt een instant culthit. Als popdichter en radiodeejay sprekend met een magisch omfloerste stem presenteert hij ruim 10 jaar de nieuwste underground en progressieve pop en mixt die met eigen muziek en tekst tot een mozaïek van eigentijdse poëzie en mystiek (in de periode 15-04-1968 tot 29-09-1980).
AVRO’s Toppop
Van 22 september 1970 tot 27 mei 1985 presenteerde Visser op televisie wekelijks het populaire muziekprogramma Toppop voor de AVRO. Op 22 september 1970 startte de AVRO met het uitzenden van Toppop, het popprogramma waarvan Visser vijftien jaar presentator bleef. Ook was hij van 1967 tot en met 1983 op Hilversum 2 en Hilversum 3 te horen met de radioprogramma’s SuperClean DreamMachine, Droomgeheimen, Kritiek op Kritiek, Toppop-Disco, De HitVisser, Vraag het Visser en De LP-top 50. In 1974 bedenkt en produceert hij het album Zing Je Moerstaal, waarvoor hij schrijvers en popartiesten uitnodigt en literatuur en pop samenbrengt in speciaal geschreven composities en dat ter gelegenheid van de Boekenweek 1974 op vinyl verschijnt.
In 1982 realiseert Visser zijn eerste multimediaproject: Sobriëtas, dat bestaat uit een door hem geschreven roman (uitgave Meulenhoff in de reeks M=SF) en gelijknamig album met synthesizermuziek (uitgave CBS). Het album werd in achttien landen uitgebracht. Van het album kwam in december 1982 de single Giddyap a gogo, waarvoor Visser door zanger Daniel Sahuleka werd gevraagd. Zo verscheen Visser zelf als artiest in Toppop. In Nederland behaalde hij een hitnotering in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender Hilversum 3 (de Nederlandse Top 40, de Nationale Hitparade en de TROS Top 50). Hij scoorde een top vijf hit in Italië en speelde o.a. in de legendarische (Opera) Arena van Verona.
Toppop Golden Years
Op 3 maart 2007 kwam Visser met een over-the-top komische versie van zichzelf terug met het programma ‘Toppop The Golden Years’. Het programma kwam na een zomerstop terug op 7 september 2007.
Singer-songwriter
Als singer-songwriter schrijft hij “De Parade Van De Hemelse Tragedie.” Een lied van 1050 verzen met een tijdsduur van 8 uur 39 minuten 39 seconden. Een gedicht over het zoeken van de mens naar geluk en greep op het leven. Het verschijnt eerst in boekvorm, daarna in 2016 met beeld en geluid als video-installatie. Hetzelfde jaar wordt het getoond en daarna aangekocht door het Groninger Museum voor moderne kunst. Museumdirecteur GM en kunsthistoricus Prof. Andreas Blühm: “De Parade is in tekst, song en beeld een geestverruimende en meeslepende ervaring. Ad Visser is al cultureel erfgoed – nu ook met museale zegen.”
In 2003 presenteerde Visser zich op het “Gala Van De Dood” ter gelegenheid van de Boekenweek voor het eerst in zijn nieuwe gedaante als singer-songwriter. Datzelfde jaar volgt zijn CD album: “Heftige Verhalen Uit Een Overspannen Samenleving.” (BMG-SONY). Op “De Nacht van de Filosofie” (2004) bracht Visser al de allereerste strofen van de zich dan ontwikkelende Parade Van De Hemelse Tragedie als spoken word en song ten gehore
The Big Art Performances
Van 1982 tot en met 2000 creëert Visser “The Big Art Performances”: 33 verschillende sensationele art performances waarin technologie een belangrijke rol speelt, die hij in heel Europa in series van gemiddeld 50 performances elk uitvoert. Zo maakt hij o.a. van een Boeing 747 een muziekinstrument, van een tram zijn “Contrambas”, van een BMW 850 onder de noemer “The Sensitive Car” een sensorisch gestuurd muziekinstrument en lanceert hij in 2001 met een serie sensitieve auto’s: “The Car Philharmonic Orchestra”.
In 1993 ontwikkelt hij de eerste van een serie Brainsessions performances en cd’s (met support van experts en hersenwetenschappers), muziek die rechtstreeks de hersenactiviteit beïnvloedt en de bewustzijnsstaat van de luisteraar verandert en verdiept.
In 1999 volgt de cd The Kamasutra Experience, die de sex-ervaring van de luisteraar/beoefenaar wezenlijk kan verdiepen.
